kasztany na dworcowej

świeży poranek
piękna muzyka
nowy dzień
nowa szansa

czasem wystarczy mi wyjechać po bułki do geesowskiego
i plastry żółtego sera z dziurami
promienie obudzonego już słońca
i kilkadziesiąt par skrzydeł nad moją głową płynnie tworzących na niebie klucz
moje niebo
moje chwile

albo gdy zbieramy razem kasztany w alei na dworcowej
błyszczące brązowe
z małych rączek lądują w moim koszyku
wśród pisków zachwytu
najpiękniejszy i najszczerszy zachwyt na świecie

a gdy jadę rowerem wśród pól i brzóz
tak przed siebie po prostu
ze sobą jestem i za każdym razem odkrywam i odkurzam cudowne zakamarki swoich myśli
wspomnień
i ściska mnie w środku chęć zapisania, nazwania wszystkich tych odczuć
przypominają mi się popołudnia z dzieciństwa, kiedy każda książka była jak zaczarowany ogród
za każdym razem byłam główną bohaterką a on księciem z każdej tej bajki
Anią z Zielonego Wzgórza
Emilką z Księżycowego Nowiu
z zaskoczeniem odkrywam w sobie dawną zdolność widzenia
uchwycenia obrazów i odgłosów

chciałoby się zawsze mieć przy sobie aparat
ołówek kartkę dyktafon

ale nie trzeba
czasem wystarczy po prostu być
nacieszyć się tą chwilą
oddychać nią
w tym jedynym momencie
nie chcieć tworzyć przyszłości, pośpiesznie zapisywać, uwieczniać
nie
czasem wystarczy po prostu być
czy życie nie jest piękne?